روايت هايي از زندگي حسين پناهي // مردي كه هيچ كس نبود

يازده سال تمام؛ يك به يك‌اش را كه كنار هم بگذاريم مي‌شود يك عمر؛ كم نيست؛ لااقل براي آنكه بخواهيم از يك نفر، از ويژگي‌هايش، از هنرش، از زندگي‌اش،‌ از سادگي‌اش، اصلا از هر چه كه دلمان بخواهد درباره‌اش بگوييم، بگوييم؛ يازده سال، به فرض اينكه هر سال يك بار هم مجال گفتن باشد و نوشتن، كافي است براي آنكه كسي را از عرش به فرش كشاند و آن يكي را از فرش به عرش. براي آنكه تا دلمان بخواهد از خودمان حرف بسازيم و به‌جايش بگوييم؛ اصلاً چرا راه دور برويم، آنقدر وقت هست كه وصيت‌نامه‌اي كه دلمان مي‌خواست يك نفر ب